नवोदय
सुचिता वरकटे, 10वी ब, दुसरी कविता - दीक्षा वाघ, 10 वी ब आणि तिसरी कविता - नम्रता बंडगर, 10 वी ब
नवोदय
|
नवोदय- दीक्षा वाघ, 10 वी ब नवोदय इथे येण्याआधी |
आयुष्य नवोदयचे
- नम्रता बंडगर, 10 वी ब
हे आयुष्य लय सुंदर आहे
राव पण समाज नीट वावरू देत नाही
काय सांगू नाती खूप आहेत
पण एकटेपणा कधी सावरू देत नाही.
आयुष्य एक तर आहे राव
हसून जगत राहावं
काही गोष्टी आयुष्यात सावरतात
आणि काही गोष्टी आयुष्य बिघडवतात
त्या आयुष्य लय भारी राव
दुखाचे डोंगर येतच राहतील
पण हसून जगू राव.
सात वर्षांपूर्वी इथे आलेत
चार कपड्याचे जोड व समजून घेऊन
इथे राहू राहू वाटत नव्हतं.
पण तसं बसा या छोट्याशांना
समजदार हृदयाला समजावलं
काहीतरी करायचंय राव
आयुष्य सावरायचे राव
इथे खूप गोष्टी केल्या
भांडण केली रडले पडले
काही गोष्टी व काही नात्यात
दुरावा देखील आला
कधी कधी वाटतं होतं,
की इथं एकूण निघून जावं
राव पण वाटलं की नंतर
हे आयुष्य भेटणार नाही राव.
हे आयुष्य कसं जरी असलं
ना रात्री लय भारी राव
सात वर्षे इथे राहिले
या चार भिंतींना आपले घर मानले
इथली मज्जा मस्ती कधी परत भेटणार
नाही राव.
हे आयुष्य लय सुंदर आहे
राव कधी विसरणार नाही
राव या नवोदयने
मला खूप काही शिकवलंय
राव लहाणाचं मोठं केलंय
या छोट्याश्यानं समजदार हृदयाला
समजूतदार केलं राव.
एवढ्या आठवणीत स्वतःला
कसं सावरायचं
आई बाबा पासून दूर एकटं कसं राहायचं
स्वतःच्या अडचणी कशा दूर करायच्या
त्या नवोदय ने आयुष्य कसं जगायचं
हे शिकवलंय राव.